پس از معاشرت اهل دانش و معرفت در آنجا و در كوفه مقامش به آنجا رسيد كه رؤساى عرب قم او را آن قدر اعزاز و اكرام نمودند و اموال بخشيدند ، و در آن طبقه بود در ميان ايشان مثل احمد بن محمّد بن عيسى اشعرى ، و احمد بن اسحاق ، و محمّد بن يحيى ، و امثال ايشان كه جمع كرده بودند ميان رياست دنيا و آخرت . و علما در كتب حديث از او روايت مىكنند ، چنان‌چه شيخ كلينى رحمه اللّه ثقة الاسلام در باب آخر في ميراث الخنثى از كافى « 1 » ، و شيخ طوسى رحمه اللّه در تهذيب در باب ميراث خنثى « 2 » ، و حسن بن على بن شعبه در تحف العقول « 3 » ، چنان‌چه سيد عالم فاضل معاصر « 4 » ايّده اللّه در سيادة السادة خبر او را نقل فرموده « 5 » . و خامسا : از حقوق عظيمهء اخوان مؤمنين چه رسد به سادات مكرمين ، ستر معايب ، و اخفاى قبايح افعال و اقوال ايشان است ، به همان نحو كه انسان خود دوست دارد كه خداوند قبايح و ذمايم رفتار و گفتار او را از همهء آدميان ، بلكه از تمامى شهود بر اعمال انسان از آسمان و زمين و اصناف ملايكه و زمان‌ها ، بلكه از جوارح ستر نمايد كه ندانند ، و اگر دانستند فراموش نمايند . و تأكيد بسيار در آيات و اخبار در اين باب شده ، حتّى حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مىفرمايد : اگر مؤمنى را ببينم بر فاحشه ، او را مىپوشانم به

--> ( 1 ) فروع كافى 7 : 158 ح 1 . ( 2 ) تهذيب شيخ طوسى 9 : 355 ح 1272 . ( 3 ) تحف العقول ص 477 و 480 . ( 4 ) مقصود جناب عالم فاضل كامل مولوى سيد ابو القاسم شاه است كه در لاهور مىباشد « منه » . و به همراه همين رساله در همين مجموعه چاپ شده است . ( 5 ) به وسائل الشيعه شيخ حرّ عاملى 26 : 290 مراجعه شود .